Marta Wawrzyniak-Mazurkiewicz

Od 1980 roku druga żona naszego Taty, a nasza Mama,
znająca historię naszej rodziny od lat czterdziestych XX wieku,
świadek narodzin obu braci Wiktora i Edwarda, matka chrzestna
Edwarda, podpora naszej Mamusi w trudnych latach okupacji,
zwłaszcza w czasie, gdy nasz Tato został wywieziony w głąb
ówczesnego ZSRR.
Znająca doskonale język niemiecki angażowała się w tamtych
czasach w niesieniu pomocy wielu Polakom z narażeniem
własnego życia. Gdy ukończyliśmy szkołę podstawową
dowiedzieliśmy się, że Marcia to najbliższa sercu przyjaciółka
naszej wychowawczyni i nauczycielki języka polskiego
śp.Anieli Niezgodzińskiej, późniejszej wicedyrektorki nowo
powstałej szkoły Nr 36 na Jachcicach.
Jak sięgamy pamięcią zawsze przez rodziców z szacunkiem
nazywana Panią Marcią. I my - dzieci też tak mówiliśmy.
Dopiero w jesieni swego życia słyszy od nas słowo
Mamo, które szczególnie jest Jej chyba miłe, jako że nigdy
własnych dzieci nie miała.
A nam też niejako przedłuża okres matczynej miłości.
Mimo sędziwego wieku zadziwia doskonałą pamięcią, co jest
szczególnie cenne w kompletowaniu zapisków z przeszłości.
Uosobienie dobroci, uczciwości, pracowitości, bogobojności.
Kochamy Cię Mamo.

Kochana Mamo,
z całego serca życzymy Ci,
aby w każdym dniu Twojego życia,
w pokonywaniu trudności dnia codziennego
czuwało nad Tobą nieustająco błogosławieństwo Boże,
aby dalsze lata życia upływały w lepszym zdrowiu
i zawsze w pogodnym nastroju.
Żyj nam długo i szczęśliwie.


                           Ania, Edziu i Witek z rodzinami