Pralka półautomat z lat pięćdziesiątych XX w.  

autor pomysłu i realizacji - nasz ojciec - Paweł Mazurkiewicz /1910-1989/
        Pralka powstała w połowie lat 50-tych tj. w czasach, kiedy pierwsze pralki w Polsce były dostępne 
na talony - tylko dla wybrańców. Wiele było koncepcji zanim powstała w takiej postaci jak na zdjęciach. 
Konstrukcja nośna wykonana jest z drewna. Między ścianami a komorą piorącą jest izolacja z preszpanu
impregnowanego. Wirnik o unikalnej geometrii, dzięki której prany wsad nie jest narażony na niszczenie. 

W powszechnie używanych pralkach wirnik miał przeważnie 6 progów /użebrowanie/ usytuowanych 
promieniowo na okrągłej tarczy. Największą zaletą pralki jest mechaniczna wyżymaczka. W tamtych 
czasach istniały wyżymaczki ręczne, umieszczone na pralce. Były wąskie by nie wystawały poza 
gabaryt pralki. Tu wałki z twardej jasnej gumy są dłuższe, bo też większa jest pralka i jej komora 
piorąca. Napęd wyżymaczki przenoszony jest od elektrycznego silnika poruszającego wirnik za pomocą
 pasa poprzez sprzęgło i reduktor obrotów. Uruchomienie wyżymaczki następuje przez naciśnięcie nogą
 dźwigni, która pociąga stalową linkę a ta obracając korpus reduktora naciąga pasek sprzęgła, wtedy 
wyżymaczka pracuje. W dowolnym momencie np. gdy do wałków wyżymaczki zbliża się skłębiona 
tkanina, można wyżymaczkę zatrzymać zwalniając nogą nacisk. Po uformowaniu wyżymanej tkaniny, 
naciskając dźwignię ponownie uruchamiamy obrót wałków. Tkanina po wypłukaniu i wyżęciu spada 
do podstawionej wanienki. Pralka wyposażona jest dodatkowo w skrzynkę z bezpiecznikami, by 
ewentualne przeciążenia nie powodowały  przerwy w dopływie prądu w całym mieszkaniu / wówczas 
częste spadki napięcia w sieci były tego przyczyną/ oraz instalację zabezpieczającą przed porażeniem.

Wszystkie prace i odlewy aluminiowe chociaż wykonane były sposobem rzemieślniczym w domu, to za 
pomocą profesjonalnych środków jak np. piasek formierski czy kuźnia z dmuchawą. Pralka to jedno z 
wielu urządzeń domowych, które nasz Tatuś  konstruował własnoręcznie wg własnych pomysłów.

Technika w szalonym tempie mknie do przodu. Nasza duma z lat 50. stała sobie samotnie od
 ponad 35 lat, oczywiście nieużywana, choć w pełni sprawna, a my - potomkowie i świadkowie jej 
powstania - z wielkim sentymentem patrzyliśmy na nią do 2014 roku.
22 lipca 2014 roku przekazaliśmy ją do Muzeum Mydła w Bydgoszczy. 
Wraz z pralką przekazany został na użytek Muzeum jako integralna część pralki - wózek do jej 
przewożenia. Po tym urządzeniu technicznym - dziś już eksponacie muzealnym - pozostało nam 
- trzem darczyńcom, podziękowanie w jednym egzemplarzu 
 Można je obejrzeć 
klikając tutaj:

 
Paweł Mazurkiewicz
- autor pralki
Zdjęcie z lat 50. ub. wieku 

 - czas powstania pralki
Galeria zdjęć


Kliknij na "Galeria zdjęć" lub na wybrane zdjęcie by je powiększyć 
Umieszczono w witrynie 23.10.2010
Aktualizacja 3.01.2014
Aktualizacja 18 listopada 2015
Edward Mazurkiewicz - syn Pawła, a mój Brat
- autor tej podstrony
 /opis techniczny i zdjęcia/