Wiersze dla Bożenki

                   w niewielu słowach

                                  "Chcesz rozśmieszyć Pana Boga,
                                            zaplanuj sobie życie"

          wysoczyzna rawska - północ z piątku na sobotę
        rozbłysk nowej gwiazdy z rozpiską na całe życie

        zamieszanie przemieszczanie zawierzenie
        nadmorskiemu klimatowi - sprzyja silny wiatr
        prawdziwym żeglarzom zawsze zazdrości

                                         *

        za ładne czytanie w trzeciej b - ptasie miasteczko
        wkrótce kalendarzyk w nim pierwsze kropeczki
        tajemne wędrówki wśród kwiecia kasztanowców
        ryby z otchłani smakowane w podręcznikach
        robactwo uczuć
        zaczęło wylęgać się na dobre

        zwycięstwo
        dyplom matki karmicielki
        sakramentalne - tak
        matczyne nadanie - Adam

        po wielu latach na ojomowskim łóżku
        gdy po wybudzeniu zapytano - jak się pani nazywa
        półprzytomna odpowiedziała:
          -  Bożenka kochana

        2008.11.07

plan jazdy

rozpisano na wiele kierunków ze znawstwem
trendów możliwości upodobań

uwzględniono wędrówki okrężne i wprost
odchylone od linii horyzontu

jazdy grupowe nawet z przesiadkami
bez względu na kolor smak i lewitację

knieje dziewicze pejzaże uroczyska
trudne odcinki jazdy we mgle

szmer trzepoczących listków motyli
- tylko tego nie dało się zapisać

w objaśnieniach uwaga:
wolno jedziesz - możesz szybciej dojść

2008.08.07

     tam nie było burzowych chmur

jak okiem rzucił
łany biodrami kołyszące
koniki polne w cynicznym bzykaniu
tylko byt jednostajny z nadziei sobie  kpi

obcy
z głowami we śnie jeszcze
spod uniesionego skrzydła Double Concerto
na pytanie - czy nie sądzi pani że to cudowne -
uśmiech jasny
dzień nie pachniał uwerturą

pionowa struga błysku
stopiła

Double Concerto
grzmiało w tle

2008.09.24

           pociąg widmo

wyobraźnię kładzie na łopatki
kładą się łopatki z wyobraźnią
przeciąga oczekiwania
ponad górną poprzeczką
czasem muśnie wybuchem
jak granat lekko kwaśny
gasi pragnienie

gdy kieszeń wywróci na drugą stronę
chłodny powiew
rzuci pociąg w rozhuśtany bieg
każe wracać pieszo

2008.04.30

          w samo południe

                                  Elżbiecie

dorastała wśród braci
wesołej beztroski swojej
i troski nie skąpiła
szczebiotliwa słodycz

wyrosła
poza wyniosła
promienny uśmiech
dwunastu słoneczników
nie w wazonie - w sobie

nieubłagane wskazówki

chłodny front obłoki pomieszał
kolejne odsłony już w pochmurnych dniach
rozjaśnianych jedynie radosną barwą fletu

nie wiadomo skąd i dlaczego
właśnie tu - samotność
we dwoje - poruszają się po omacku

brak słońca
choć cały czas świeci słoneczko

2008.08.28

            rafinada

co mi tam płaskowyż Grasse
jaśmin tuberoza centifolia
wzniesienia lancome givenchy
wyżyny guerlain patou

jest gładkość jedwabiu urodzajnych wzgórz
kusząca smuga narkotyku dolin
muśnięcie skrzydeł bóstw lunarnych
kojący tembr pulsujących traw

w tych komponentach nie jeden się gubi
nie jeden całkiem zawiódł
tylko alchemik wyczaruje
bezwstydną nutę nieba

2008.09.08

                       grazioso

gdy pierwsze krople zaczynają mówić
wąska ścieżyna rozchyla się na oścież
wachlarz wątków
jednodniowej jętki

struny grające do samego nieba
lekki szum kaskady w tarasowym ogrodzie
zmieszana woń
i czas co nie chce płynąć
(nuty głębi uwalniają się najwolniej)

dopiero dźwięki
wydawane przez kilka piszczałek
uruchamianych jednym klawiszem
- to muzyka pełnych strumieni

gdy ostatnie krople milkną
kwiatostan się zamyka
w ukojeniu
maciejka nocą znów oczaruje
jak rozmyślne wrzeciono

2008.07.20

                  w ogrodzie

zobaczyli
niezwykłe czarodziejstwo
przeklęte piękno o bolesnym stalowym spojrzeniu
wielką niewiadomą tamtego brzegu
roześmiany ogień który unicestwia
gotowy na wszystkie rodzaje inności

tylko Kąpiąca się kobieta jest czysta i niewinna
nieosiągalny kwiat we wszystkich odcieniach pasteli

po taki chcieli sięgnąć
niebiosa rzuciły koło ratunkowe
lentyszek przestał różnić się od dębu

zwrócili się następnie  przeciw obu starcom
ponieważ Daniel wykazał
na podstawie ich własnych słów
nieprawdziwość oskarżenia*

gdy testosteron zaplącze się w nieprawość
- trzeba stracić głowę

* księga Daniela 13,61

2008.10.19

instynkt

pierwszy był głos
niepoukładane słowa
zasychały z gorąca w słuchawce
początek wiosny
uśmiech ledwie słyszalny
rumienił się to bladł
zawieszał jak ważka

prysznice poranne
orzeźwione widoki
zamazywały niecną wyobraźnię
gęste włosy biegały
w niecierpliwych palcach
kot czasami psocił

za horyzontem cegiełki
w posadach rósł gmach
teraz taniec zbyteczny

suka spod trzynastki nie szczeka
nie ma cieczki
i też ciągnie

2008.04.02

              stary szczur

wszystkie wyścigi wygrywał
na nosie wiernej bierności
kręte kanały zawsze oświetlone
świecznikami chlebowe wawrzyny

za wysokim parkanem babki lukrowane
białe kruki sfrunęły lewymi drogami
kolekcjoner

nie gardził niczym
król daniną tego padołu

karmy na drogę ostatnią
- nie przyjął

2008.03.12

to ma tematyczny wątek

u wagi na języczku
takie skojarzenia

górka rozrządowa
wagonik waginki
niewidzialna ręka
pcha go w dół

Geni talia dobra gdy osy
a co gdy hazardem się para
slang naukowy hańbi
wstydem wenotwórcze źródło

futerał siecznej broni prawdy
bliższy miąższ frutti di mare
powiedzą ci - puszka z rosą na obrzeżach -
eufemizm zbyt układny

a może ludolfina
bezcenna bo stała pi
zda się być właściwa
stanowi o stosunku

2008.01.16

                   pierwiastek męski

powicie wrzuciło do tygla subtelnych
w pierwszym dniu trzeciego pod numerem dziewięć
twórcze te liczby - cały czas okrakiem
parami nie zatańczą nigdy

ze szkoły nie wracał bezmyślnie
wzdłuż płotu odliczał sztachety
szlaban zamknięty towarowy się wlókł
nieparzysty parowóz dodawał

tak szedł ku przeznaczeniu
lewą stroną drogi
życie ze wszech stron przejrzał
na oczy rzuciły się fakty
liczba głosujących sędziów musi być nieparzysta
gdy nie - wyłącza się najmłodszego

nie było rady - stanęła przy nim do pary
rzuciła na całość żywiołu
sieć utkaną z siebie

stracił nadzieję
że skarpetki zaczną sprzedawać na sztuki

2008.03.26

" ...nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów"

wędrówki po bezdrożach
wypatrywanie drogowskazu
niemalże ogłupia
wysokie c konika polnego
na rozżarzonym źdźble

zaparty wioślarz
złotonośnych wód
wie
nie jest ptakiem

2008.04.19

Gdy przyszłość zanika

od samego początku
jak figury przystające, zapatrzeni
długo, nawet bardzo długo
- z donośnymi następstwami.

jeszcze dłużej patrzyli w tym samym kierunku
- czerwonego niepokoju,
spokojnej zieleni.

ale wrócili,
do oczu,
tylko do oczu tym bardziej,
że kierunek ustawił się już na stałe
- w linii pionu.

2009.06.13